Gallery

Κι όμως, είναι δυνατό

Καλημέρα σε όλους

Ας μου επιτραπεί να μοιραστώ μαζί σας μια φαντασίωση:

Ο χρόνος 2023, πόλη η Θεσσαλονίκη, τόπος ο κεντρικός σταθμός του Μετρό. 

Τα πλήθη των επιβατών πάνε και έρχονται. Πολλοί από αυτούς ρίχνουν μια ματιά στο μεγάλο γυάλινο παράθυρο που επιτρέπει την θέαση ενός τμήματος του παλιού βυζαντινού δρόμου. Είναι ένα θέαμα που κάποιοι το έχουν συνηθίσει, άλλοι με καμάρι το συγκρίνουν με την αναπαράσταση της στρωματογραφίας που έχει το μετρό της Αθήνας.

Discover-Coppergate-300x232

Λίγο πιο πέρα βρίσκεται η είσοδος του αρχαιολογικό χώρου/μουσείου. Ήδη έχει σχηματιστεί μια μικρή ουρά από μεμονωμένους επισκέπτες, ενώ τα γκρουπ των σχολείων εισέρχονται από άλλη είσοδο.

investigate-coppergate-exhibition-300x195

Μέσα στο χώρο υπάρχουν πολλές εκπλήξεις: όχι μόνο μπορεί κάποιος να περπατήσει σε κομμάτι του δρόμου, αλλά λίγο παραπέρα υπάρχουν αναπαραστάσεις προσόψεων οικιών της βυζαντινής πόλης, βασισμένες στα ανασκαφικά και αρχαιολογικά δεδομένα.

copy-of-family-on-capsule_1-300x195

Η εικόνα του παρελθόντος της πόλης  γίνεται ακόμα πιο ζωντανή από τις ολογραφικές προβολές ανθρώπων με ρούχα της βυζαντινής περιόδου, που περπατάνε, μιλάνε και αλληλεπιδρούν με τους επισκέπτες.

woodturner

Άλλοι επισκέπτες ακολουθούν τον ξεναγό τους, ενώ άλλοι περιηγούνται με τη βοήθεια application που διατίθενται για κινητά και φορητούς υπολογιστές. Σε άλλο τμήμα του μουσείου, οι επισκέπτες μπορούν να δουν και να μάθουν πώς έγινε η ανασκαφή, ενώ το μουσείο όπου εκτίθενται τα κινητά ευρήματα είναι πάντοτε γεμάτο από επισκέπτες στους οποίους αρέσει ιδιαίτερα η καινοτομία του μουσείου, η δυνατότητα να πιάνουν με τα ίδια τους τα χέρια επιλεγμένα ευρήματα.

Στο τέλος της διαδρομής, το καφέ και το πωλητήριο με μεγάλη ποικιλία δώρων και εκδόσεων κάνουν χρυσές δουλειές.

Στο βάθος, πίσω από έναν ενισχυμένο τοίχο, μόλις που ακούγονται οι θόρυβοι των εργασιών για την επέκταση του μουσείου, καθώς η ανακάλυψη μιας μεγάλης οικίας θα δώσει την δυνατότητα να αποκατασταθεί για πρώτη φορά και ένας χώρος καθαρά οικιακός.

Λίγο πριν την έξοδο, υπάρχει πόστερ με την ιστορία του έργου. Την ανασκαφή, τη γενναία και σοφή απόφαση της εργολήπτριας εταιρείας να προχωρήσει στη διατήρηση των αρχαιοτήτων με μεγάλο για αυτή οικονομικό κόστος. Την απόφαση της εν λόγω εταιρείας να δημιουργήσει το κατά χώραν Μουσείο, σε συνεργασία με Έλληνες και ξένους ειδικούς. Τα εγκαίνια και τους λόγους υπουργών και τεχνοκρατών, όπου θα αναλύονται για άλλη μια φορά τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της χώρας και της πόλης. Μόνο λίγοι υποψιασμένοι θα θυμούνται τα δημοσιεύματα στο τύπο της εποχής (2013) αλλά και τον αγώνα αρχαιολόγων και αρχιτεκτόνων να διατηρηθούν στον τόπο που βρέθηκαν οι μνήμες και οι ρίζες της πόλης.

Πριν αρχίσετε να φωνάζετε και να με αποκαλείτε φαντασιόπληκτο και παραμυθά, ισότιμο του Λουκιανού, σας πληροφορώ ότι κάτι τέτοιο έχει ήδη συμβεί. Βρίσκεται στη Βρετανία, κι αν δε με πιστεύετε, κάντε κλικ εδώ ή απλά δείτε το βίντεο.

Όπως χαρακτηριστικά είπε μια συνάδελφος, κατάφεραν από «λίγες τρύπες στη λάσπη» να φτιάξουν ένα τουριστικό μαγνήτη που της τάξης των 15 εκατομμυρίων επισκεπτών μέσα σε λίγα χρόνια.

Εγώ απλώς θα αναφέρω ότι η έρευνα που πυροδότησε η δημιουργία του μουσείου και των αναπαραστάσεών του οδήγησε σε αμέτρητες νέες ανακαλύψεις, ενώ η αμεσότητα της μουσειακής παρουσίασης αποτελεί εμπνευσμένο κι αξιοζήλευτο εκπαιδευτικό εργαλείο.

Εγώ θα ήθελα μια μέρα να επισκεφτώ το Jorvik. Εσείς τι λέτε; Πόσοι θα ήθελαν να επισκεφθούν το τετράπυλο της Θεσσαλονίκης ξερριζωμένο από το οικιστικό σύνολο γύρω του και ξεχασμένο κάπου σε κάποιο παρατημένο στρατόπεδο;

Όσοι δεν ξέρετε για τι πράγμα μιλάω, κάντε τον κόπο να ρίξετε μια ματιά εδώ, για τα όσα βρέθηκαν κατά τη διάρκεια των εργασιών του Μετρό στη Θεσσαλονίκη και για τη μοίρα που τους επιφυλάσσεται.

Όσοι ενδιαφέρεστε περισσότερο, υπογράψτε την έκκληση για τη διατήρηση και ανάδειξή τους, στο χώρο που βρίσκονται.

Όταν απελπίζομαι με ανθρώπους που θεωρούν την πιθανότητα ανακάλυψης ενός πολιτιστικού θησαυρού ως «υψηλό αρχαιολογικό κίνδυνο«, σκέφτομαι πως, αφού το Νέο Μουσείο Ακροπόλεως, μπόρεσε να χτιστεί πάνω από έναν αρχαιολογικό χώρο, γιατί δε μπορεί να γίνει το ίδιο για έναν απλό σταθμό τραίνου;

dromos1

Σημ: Όλες οι εικόνες και το βίντεο από εδώ, εκτός από την τελευταία, από εδώ.

Advertisements

2 comments on “Κι όμως, είναι δυνατό

  1. Χρειάζεται πολιτική βούληση και όραμα, Αριστοτέλη, κάτι που δυστυχώς λείπει από τους πολιτικούς νάνους που συγκυβερνούν αυτό τον πολύπαθο τόπο…

  2. Παράθεμα: “Αρχαία που δε βλέπονται, γρήγορα λησμονιούνται…” | Αριστοτελης Ξεναγος

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s