Gallery

Το αίνιγμα της σπηλιάς

Ως αρχαιολόγος, ειδικότητά μου είναι η επιφανειακή έρευνα. Μια τυπική έρευνα πεδίου για ’μένα σημαίνει ατέλειωτο περπάτημα κάτω από τον καυτό ήλιο, με τα μάτια καρφωμένα στο έδαφος, αναζητώντας σπασμένα κεραμεικά. Ξαναλέω, στο έδαφος. Όχι κάτω από αυτό. Το να εργάζομαι σε σκοτεινά και υγρά μέρη, στα οποία συχνάζουν πλάσματα με πάνω από τέσσερα πόδια, είναι κάτι που ευχαρίστως αφήνω στους συναδέλφους της σπηλαιολογίας.

Όταν όμως μια συνάδελφος με προσκάλεσε να ρίξω μια ματιά στο υλικό που είχε βρεθεί σε ένα σπήλαιο, μου κίνησε την περιέργεια. Κεραμίδια σε σπηλιά; Πού ξανακούστηκε;

Έτσι λοιπόν βρέθηκα να μπουσουλάω σε σκοτεινά και λασπωμένα τούνελ που πριν από εμένα είχαν διασχίσει κάποιοι για ν’ αφήσουν, στο βάθος της σπηλιάς, θραύσματα κεραμιδιών.

cave (2)

Η συνάδελφός μου, δείχνοντάς μου τον (υπερβολικά στενό) δρόμο.

 

 

Μα ποιος θα έκανε κάτι τέτοιο; Για ποιο λόγο; Τα θραύσματα είναι διαφόρων εποχών, οπότε η πρακτική θα πρέπει να συνεχίστηκε για αρκετούς αιώνες. Τι στην ευχή έκανε τους ανθρώπους να σέρνονται μέσα στο σκοτάδι, χωρίς φακούς κεφαλής κι εξοπλισμό σπηλαιολογίας, για ν’ αφήσουν ένα κομμάτι κεραμίδι στα έγκατα της γής;

Μελετώ αυτά τα κεραμίδια εδώ κι ένα χρόνο περίπου (με μεγαλύτερα διαλείματα από όσο θα ήθελα) και, μολονότι ξέρω τις διαστάσεις, την τυπολογία, και την εποχή που κατασκευάστηκαν, δεν έχω ιδέα πώς και γιατί βρέθηκαν εκεί κάτω.

Αν δεν ήξερα καλύτερα, θα έλεγα πως οι πρόγονοί μου το έκαναν γελώντας χαιρέκακα, απλώς και μόνο για να μου τη σπάσουν. Επειδή όμως μια τέτοια θεωρία δε μπορεί ν’ αποδειχτεί επιστημονικά, βρίσκομαι σε αναζήτηση άλλης, καλύτερης.

Κάθε ιδέα και πρόταση θα γίνει ευμενώς δεκτή.

Μπορεί να βγήκαμε από τη σπηλιά έξω στο φως, αλλά όσον αφορά απαντήσεις στα ερωτήματά μας, είμαστε ακόμη στο σκοτάδι.

Μπορεί να βγήκαμε από τη σπηλιά έξω στο φως, αλλά όσον αφορά απαντήσεις στα ερωτήματά μας, είμαστε ακόμη στο σκοτάδι.

 

 

Advertisements

2 comments on “Το αίνιγμα της σπηλιάς

  1. Παράλληλο: Χίος ξωκλήσι-σπήλαιο Άγιο Γάλας. Εκεί όμως βρέθηκαν όστρακα αγγείων με επιγραφές. Και εκεί όμως η συγκεκρίμένη συνήθεια είναι διαχρονική. Η πληροφορία από τη φίλη και συνάδερφο Άννα (για να μην κλέβω και τα «επιστημονικά» δικαιώματα). Ελπίζω να βοηθάει λίγο.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s