Gallery

Ένα γκραφίτι της Κατοχής

Σαν σήμερα, πριν 71 χρόνια, τα γερμανικά στρατεύματα είχαν ήδη αρχίσει να αποσύρονται από τη νότια Ελλάδα. Η Αθήνα όμως ήταν ακόμη υπό κατοχή.

Σαν σήμερα λοιπόν, τις τελευταίες μέρες τις Κατοχής, το ΕΑΜ γιόρταζε τα τρίτα του γενέθλια κι ένα άγνωστο χέρι στην Καισαριανή σκαρφάλωσε πάνω σ’ ένα μικρό υπόστεγο για να γράψει στον πρώτο όροφο μιας προσφυγικής πολυκατοικίας αυτές τις λέξεις:

graffiti_kaisariani

Το ηρωικό ΕΑΜ

στις 27-9-44,

γιορτάζει τους τρίχρονους αγώνες του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ

Έπειτα, σκαρφάλωσε στη μαρκίζα του διπλανού παραθύρου για να γράψει:

ΕΑΜ

Για

τρία χρόνια

μαζί νίκες

Ζήτω το

Ηρωικό ΕΑΜ

ΕΑΜ

Λιγότερο από τρεις μήνες αργότερα θα ξέσπαγε ο εμφύλιος, τα σημάδια του οποίου προστέθηκαν κι αυτά στον τοίχο, δίπλα στο γκραφίτι. Έπειτα «πέρασε ο καιρός κι η ιστορία…» όπως λέει και το τραγούδι.

Σε μια άλλη χώρα, αυτό το κτίριο της οδού Φώκαιας θα αποτελούσε αναμφίβολα τμήμα ενός χώρου ιστορικής μνήμης. Το γκραφίτι θα είχε συντηρηθεί και ίσως να προστατευόταν από μια γυάλινη πλάκα. Τα τρυπημένα από σφαίρες κτίρια θα είχαν αποκατασταθεί στη μορφή που είχαν τη δεκαετία του ΄40. Σε κάποιο από αυτά θα λειτουργούσε ένα μουσείο με αντικείμενα και φωτογραφίες της εποχής κι ένα αρχείο με μαρτυρίες, προσβάσιμο στο κοινό. Στο μουσείο και το αρχείο θα εργάζονταν, εκτός από το μόνιμο προσωπικό, και ηλικιωμένοι εθελοντές της περιοχής, οι οποίοι θα μιλούσαν σε σχολεία και συλλόγους για την εποχή της Κατοχής και του εμφυλίου. Θα είχε σχεδιαστεί μια διαδρομή που θα περνούσε από σημαντικά ιστορικά σημεία, όπως το σημείο του μπλόκου της Καισαριανής, το σπίτι όπου ήταν τα γραφεία του ΚΚΕ (που γκρεμίστηκε) και άλλα. Η διαδρομή θα ήταν πεζοδρομημένη και δεντροφυτευμένη, με τακτικά σημεία ανάπαυσης και ενημερωτικές πινακίδες παντού.

Ένα τέτοιο ιστορικό πάρκο, θα αποτελούσε μοναδικό μνημείο και αναντικατάστατη ιστορική πηγή. Θα ήταν ο καλύτερος τρόπος για την επαφή της νέας γενιάς με την ιστορία των παππούδων και των γιαγιάδων τους, ενώ θα βελτίωνε και την ποιότητα ζωής των αγωνιστών της Κατοχής που θα έβλεπαν τις θυσίες τους ν’ αναγνωρίζονται.

Αλλά και για όσους αποζητούν πιο «απτά» οφέλη, με ένα τέτοιο ιστορικό πάρκο, ο Δήμος Καισαριανής (όπως και άλλα ιστορικά σημεία της πόλης, π.χ. ο Βύρωνας, το Δουργούτι, κ.ά.) θα μπορούσε να είχε μπει στον «τουριστικό χάρτη» της Αθήνας, έλκοντας επισκέπτες και ενισχύοντας την οικονομία (αλλά και την εκλυστικότητα) της συνοικίας. Η ιστορία της χώρας μας δε σταμάτησε ξαφνικά μετά το Χρυσό Αιώνα του Περικλή, ή έστω, μετά το ’21. Η σύγχρονοι έλληνες έχουν κι εκείνοι να επιδείξουν ιστορικές στιγμές μοναδικού θάρρους και αυτοθυσίας που είναι άξιες αναγνώρισης και προβολής, κι όχι μόνο για το εγχώριο κοινό. Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι, για τους οποίους τα τεκμήρια της Αθήνας του 20ού αιώνα θα ήταν πολύ πιο συναρπαστικά από τις κολώνες του 5ου π.Χ. Κρίμα που αντί να αναδεικνύονται, τα μνημεία της πρόσφατης ιστορίας μας εγκαταλείπονται έρμαια του καιρού και της μπουλντόζας.

Σημείωση: Εάν ενδιαφέρεστε για τα γκραφίτι, μπορείτε να παρακολουθήσετε σήμερα μια εξαιρετική εκδήλωση για αρχαία και νεότερα γκραφίτι της πόλης στην αυλή του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων, στα πλαίσια των «Ευρωπαϊκών Ημερών Πολιτιστικής Κληρονομιάς».

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s