Gallery

Το γυαλί στην αρχαιότητα

Η κατασκευή γυαλιού απαιτεί πολύ απλές πρώτες ύλες, με βασικότερη την κοινή άμμο. Ως υλικό ήταν γνωστό ήδη από την εποχή του Χαλκού (περίπου από το 2500 π.Χ.). Όμως η κατεργασία του γυαλιού παρουσίαζε δυσκολίες, πράγμα που το έκανε είδος πολυτελείας, το οποίο παραγόταν σε μικρές ποσότητες.

Από μέσα όμως του 1ου αιώνα π.Χ., όταν επινοείται η τεχνική του φυσητού γυαλιού, το κόστος κατασκευής κατεβαίνει, ενώ παράλληλα αυξάνεται κατακόρυφα η ποικιλία των αντικειμένων που μπορούσαν πλέον να κατασκευαστούν. Μια μεγάλη γκάμα προϊόντων άρχισαν να γίνονται διαθέσιμα σε ευρύτερα στρώματα του πληθυσμού.

Στα ρωμαϊκά χρόνια, η υαλοτεχνία αποτελεί έναν σημαντικό παραγωγικό τομέα, ενώ ανθεί το εμπόριο, όχι μόνο των γυάλινων αντικειμένων, αλλά και των πρώτων υλών για την υαλουργία.

Το ότι αυτή η άμορφη μάζα μπορούσε να μετατραπεί σε λεπτεπίλεπτα και πολύχρωμα κομψοτεχνήματα θα πρέπει να ήταν κάτι μαγικό για τους αρχαίους λαούς. Παράλληλα, οι ιδιότητες του γυαλιού, ιδιαίτερα για τη φύλαξη και την πόση υγρών, σύντομα το έκαναν εξαιρετικά δημοφιλές και άρχισε να προτιμάται από τους ανταγωνιστές του, τα μεταλλικά και πήλινα δοχεία.

Τα παραδείγματα του άρθρου είναι από το μουσείο Χανίων και χρονολογούνται από τον 5ο αιώνα π.Χ. ως τον 3ο αιώνα μ.Χ. Η ακατέργαστη υαλόμαζα βρέθηκε στην αρχαία Τάρρα (σημερινή Αγία Ρούμελη), όπου υπήρχε βιοτεχνία κατασκευής γυαλιού.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s